Zestaw Artykułów

biogaz-zestaw-artykulow

 

biomasa-zestaw-artykulow

Nowe Wydanie

2/2012

okladka globenergia 2-2012

Biomasa - lista artykułów

Poprzedni Dalej Strona

Biogazownie krok po kroku

Biogazownie krok po krokuKonieczność rezygnacji z tradycyjnych konwencjonalnych paliw przyczynia się do rozpowszechniania odnawialnych źródeł energii. Obecnie coraz więcej przedsięwzięć nakierowanych jest na rolnictwo energetyczne. W dziedzinie energetyki odnawialnej jedną z najbardziej popularnych inwestycji jest wytwarzanie biogazu.

 

Definicja biogazu

 

Biogaz jest naturalnym gazem powstającym podczas rozkładu materii organicznej w warunkach beztlenowych. W jego podstawowym składzie dominuje metan, którego ilość uzależniona jest od rodzaju rozkładanej materii, jak i samego procesu rozkładu. Ponadto w skład wchodzi dwutlenek węgla, azot, siarczek wodoru, tlen oraz wodór. Żywotność bakterii metanogennych odpowiedzialnych za produkcję biogazu uzależniona jest od temperatury oraz pH, które równocześnie odpowiedzialne są za prawidłowy przebieg procesu fermentacji. Produktami, z których wytwarzany jest gaz, mogą być osady ściekowe, odpady przemysłowe, odpady składowane na wysypiskach, rośliny energetyczne, odpady produkcji rolnej, a także odpady przetwórstwa rolnospożywczego.

 

Inwestycja w biogaz – planowanie przedsięwzięcia

 

Rządowe plany na najbliższe 10 lat przewidują budowę ponad 2000 biogazowni rolniczych. Tak duży potencjał rozwoju tego sektora energetycznego wymaga jednak podjęcia odpowiednich decyzji na etapie planowania i budowy realizowanego przedsięwzięcia. O powodzeniu jak i późniejszej opłacalności inwestycji decyduje przede wszystkim lokalizacja obiektu. Pierwszym czynnikiem, na który należy zwrócić uwagę, jest odległość potencjalnej biogazowni od GPZ (główny punkt zasilający), czyli stacji transformatorowej, odpowiedniej do mocy budowanego obiektu. Koszt wybudowania kilometra linii waha się między 300-600 zł netto. Zatem jeżeli warunki pod zabudowę są bardzo dobre i równocześnie GPZ jest znacznie oddalony od przewidywanej biogazowni, inwestycja staje się automatycznie nieopłacalna.

 

Drugim istotnym czynnikiem decydującym o powodzeniu przedsięwzięcia jest dostępność surowców. Większość biogazowni pracuje obecnie na mieszance odchodów zwierzęcych oraz roślinach energetycznych. Czyli przy wyborze miejsca przewidzianego pod lokalizację biogazowni należy zwrócić uwagę na to, czy w sąsiedztwie znajdują się fermy, lokalne wytwórnie odpadów czy też pola o dużym areale, przewidziane pod uprawy na cele energetyczne.

 

zobacz także:

Biogazownie rolnicze

 

Dużym utrudnieniem przy planowaniu inwestycji jest uzyskanie pozwolenia na budowę biogazowni. Najłatwiej jest je uzyskać na terenach przemysłowych, gdzie kiedyś funkcjonowały zakłady. Trudności pojawiają się tam, gdzie znajdują się osiedla mieszkalne, bądź na terenach objętych ochroną. Od roku 2008 społeczeństwo może ingerować w procedury administracyjne i choć biogazownia uznana jest za instalację proekologiczną, bardzo często spotkać się można z dużą niechęcią lokalnej ludności do tego rodzaju inwestycji. Również ekolodzy protestują przeciwko biogazowniom mającym powstać na obszarach Natura 2000 lub innych obszarach będących pod ochroną. Wobec tego miejsce pod realizację inwestycji musi być rozważnie wybierane.

 

zobacz także:

Biogaz – energia z przyszłością

 

Procedura administracyjna włączenia biogazowni do eksploatacji opiera się na szczegółowej dokumentacji technicznej, w skład której wchodzi m.in. projekt budowlany. Niezbędne jest przy tym określenie parametrów technicznych instalacji, ale i dokonanie szczegółowej analizy wsadu. Należy oszacować wielkość substratów dostępnych w ciągu całego roku, a następnie wykonać badania laboratoryjne wydajności biogazowej wykorzystywanych substratów. Na podstawie tych wyników określa się następnie wielkość odpowiednich elementów wchodzących w skład całej instalacji. Do momentu oddania biogazowni do eksploatacji trzeba przejść szereg formalności. Również później należy się liczyć z kontrolami, mającymi na celu sprawdzenie, czy zrealizowana inwestycja jest zgodna z założeniami....

 

Joanna Szeremeta

Czytaj całość w GlobEnergia 5/2011

okładka-globenergia-5-2011Image62

Kotły na pelet – palniki

peletyDo spalania peletu wykorzystuje się specjalistyczne kotły stałopalne, będące urządzeniami nowoczesnymi, zaawansowanymi technologicznie z bogatą automatyką. Kotły te nie wymagają bieżącej obsługi. Charakteryzują się wysoką sprawnością energetyczną i wysokimi walorami użytkowymi. Pelet jest jednak paliwem stałym, przez co jego spalanie niesie ze sobą pewną specyfikę w zakresie palników do spalania peletu oraz jakości dostarczanego paliwa. Kotły na pelet w zakresie średnich i dużych mocy wyposażone są w palniki retortowe (fot. 1).

 

kocioł z palnikiem na peletyZasada ich działania jest stosunkowo prosta, paliwo dostarczane jest podajnikiem ślimakowym do komory spalania z magazynu pośredniego. Podajnik ślimakowy, zwany stokerem, znajduje się w dolnej części palnika, komora spalania mieści się zaś w jego górnej części. Paliwo jest wypychane do komory spalania od dołu przez otwór w podstawie palnika, tworząc charakterystyczny kopiec. Spalanie ma miejsce na pobocznicy, powierzchni zewnętrznej kopca, zasilanie natomiast odbywa się od wewnątrz kopca. W podstawie palnika oraz jego górnej części (fot. 2) znajdują się dysze doprowadzające powietrze do spalania. W podstawie palnika, tzw. talerzu, znajdują się dysze powietrza pierwotnego, w górnej części po obwodzie, tzw. garze, znajdują się od dołu dysze powietrza wtórnego pierwszego, powyżej zaś dysze powietrza wtórnego drugiego. Palnik kotła na pelet, dzięki swej skomplikowanej konstrukcji, umożliwia prowadzenie spalania z wysoką sprawnością w szerokim zakresie mocy w sposób płynny. Aby jednak mógł pracować zgodnie z oczekiwaniami, dostarczane paliwo musi być odpowiedniej jakości. Szczególnie dotyczy to zawartości substancji mineralnych, które nie ulegną spaleniu. W Europie występuje kilka norm dotyczących peletu, istnieją znaczne różnice w zakresie wymagań jakościowych. Należy uwzględnić zmieniające się w czasie, za sprawą absorpcji wilgoci z powietrza podczas magazynowania u użytkownika, parametry paliwa. Poważnym problemem jest niestosowanie się niektórych producentów peletu do norm i technologii. Dotyczy to złej jakości surowca oraz niskich parametrów pracy urządzeń, w których jest formowany pelet. Niska jakość surowca oznacza, że do procesu peletyzacji zostaje wykorzystane drewno nieokorowane lub zawierające korę w stanie wolnym, rozproszoną pomiędzy kawałkami drewna okorowanego. Do zanieczyszczeń należy też kwarc – minerał zaabsorbowany w korze lub stanie wolnym, pobrany z gruntu w trakcie transportu i wstępnej obróbki drewna. Kora drzewna spala się w wyższej temperaturze niż czyste drewno, przez co temperatura w komorze spalania rośnie. W wyniku tego dochodzi do zeszklenia....

 

Grzegorz Ojczyk
Herz

Czytaj całość w GlobEnergia 5/2011

okładka-globenergia-5-2011Image58

Podkategorie

Produkty biomasa

Aktualności - Biomasa

------------------ Reklama ------------------